"L'estate delle comete azzurre", sa tradutzione de su primu capìtulu de s'istòria iscrita dae Piergiorgio Pulixi

S'immàgine de Daniele Serra dae ue ant fatu sa cobertina

Su 4 de martzu, in s'auditorium de sa Fondazione Farris Tedde in Thiniscole, s'assòtziu Dialoghi con l'Autore at aprontadu una presentatzione noa in intro de sa rassigna "Storie tra le pagine" (comintzada su 27 de freàrgiu e in programma finas a su 27 de martzu). S'Ufìtziu de sa limba sarda est unu de sos collaboradores de sa rassigna.

In custa serada ant presentadu su libru "L'estate delle comete azzurre" de Piergiorgio Pulixi (cun disegnos de Daniele Serra). Custa sa tradutzione in sardu de su primu capìtulu.


Apretadu fiat su passu de su sero, in cussa caminada sua conca a s’iscurigore. Sos duos pitzocos si fiant sètzidos in s’ispuntone mannu de una roca posta a làcana cun su padente. Sètzidos. E mudos, dae oramai deghe minutos e prus.

Lis aiat torradu alenu giai dae un’iscuta, a pustis de cussa pedalada, e cussu mudìmene non si fiat presentadu pro more de s’istrachidùdine o de su respiru curtzu: a trèighi annos sos tempos de recùperu sunt lestros che fera.

Nono, no, àteru fiat su motivu (pro ambos duos) de cussa imbèrghida in sos pensamentos issoro. Sa matessi cosa chi dae carchi mese lis aiat furadu s’innotzèntzia dae sas caras, bisestrende·lis sos bisos e rugrende·lis de su totu cussas doas chi, finas a tando, aiant amparadu cussas vidas dae sas traschias de su mundu de sos mannos.

Alba.

Michele nd’istudeit sa boghe in intro suo pighende una pedra e tirende·la a su bòidu denanti. L'osserveint ispentumende·si in cussa trempa, cun cussu bòidu ingurtende·si·la. Bi chereint belle deghe segundos in antis de intèndere s’istràmpida. Bi diat dèvere àere àpidu una profundidade de nessi baranta metros.

Curriat boghe peri sa bidda chi pro annos intreos a cue nche lompiant sos pitzocos chi cheriant pònnere sos concruos a sas vidas issoro.

S’ammàchiu de su bolu in antis de sa cunsigna de s’ànima…

Michele aiat unu fradile chi teniat un’astru malu pro cussu bòidu. Sos parentes l’aiant naradu chi Andrea, custu su nùmene suo, fiat mortu de meningite, fulminante, ma Michele ischiat chi s’issoro fiat unu tentativu, de badas, pro nche l’istesiare dae s’amargura de sa veridade.

E sa veridade fiat chi cussa bidda ispèrdida teniat carchi male in intro suo. In cue sas persones connoschiant e manigiaiant su lìmite, su puntu chi, una borta lòmpidu, non previdiat torrada. Che chi cussu logu sufriret un’irrocu antigu.

«Istranu ses. Ite b’at?» dimandeit sa pitzinna, istesiende·nche·lu dae sos pensamentos suos.

«Tres meses b’at coladu… Apo intesu a babbu faeddende cun manneddu, eris a de note. Faeddende suta-limba pro chi no los intendere, ma l’apo cumpresa su matessi s’allega issoro»

«Est a nàrrere?» replicheit Marta, s’amiga sua corale. Sa matessi edade, su matessi caràtere atrividu, sos matessis bratzos e sas matessis ancas rafiadas dae su ruu.

Su sàmbene fiat tirende·si sa tzìntzula e issa bi la sighiat leende·si a tzafos a sos bratzos, ochiende·las sena bi pensare. Fiat imbidrada in ogros, sa mirada fiat distante. Dae cuddu die.

«Nant chi tres meses est unu tempus lognu meda. E chi no l’agatant prus», bi la sigheit Michele.

Unu mudìmene carcu si fadeit logu tra issos duos

«Est sa matessi cosa chi amus intesu fintzas a pustis de tres dies» pretziseit sa pitzoca, cun paràulas antitzipadas dae unu suspiru fundudu.

«E sas cosas non sunt cambiadas. Pro nudda»

«Non t’as a chèrrere rèndere?»

«No apo naradu custu»

«E tando?»

Sas àeras fiant surcadas dae tramas de nèula. Una manta de nues si fiat acurtziende·si·nche a lenu e a minetzas che a unu dirigibile gigante. Tempus màssimu de un’ora e nde fiant faladas. Sas àeras. A bisu de Marta tocaiat a si darent cuidadu si bi la cheriant sighire cun su rituale de custos meses. Pigheit s’istèreo, e lu pongeit subra de sa roca.

«Prus colant sas dies e prus timo pro issa» cunfesseit su pitzocu cando chi s’amiga si fiat arrabatende cun s’impiantu.

Issu, Marta e Alba formaiant sa trìbide perfeta. Fiant crèschidos paris in cussa biddighedda ismentigada dae Deus, unidos dae unu vìnculu invisìbile e inossidàbile chi nche barigaiat su giogu o su tempus coladu a costàgiu s’unu de s’àteru.

S’amistade issoro fiat fata de cumpartzimentas mudas, de miradas chi teniant prus paràulas de su faeddu, e de istios colados currende peri sos campos che chi sa pitzinnia issoro mai finiret.

Cumplementares fiant: Alba fiat sa mùsica e su coràgiu, Marta sa fortza cuada e s’energia manantiale, Michele su coro sensìbile e su pensu fundudu. Perunu segretu, petzi una promissa cagliada de abarrare unidos in su tempus bonu e in su tempus malu.

Paris, formaiant unu cungiadu màgicu chi nche lassaiat in foras sas umbras de sa metzania e de s'ignoràntzia chi lis giraiant a inghìriu issoro. Ma cussu chircu si fiat truncadu. E sas umbras mai las aiant connotas intipidas che a tando.

«No las perdas fintzas tue sas isperas, pro praghere...»

«No, cussu mai... Ma si issos deverent lassare sa chirca, si si deverent rèndere a s’idea de…cumprendende mi ses?»

Issos. Sos mannos.

«Fini·nde·la nende sena nàrrere. Ischis carchi cosa chi deo no isco?»

Michele abasseit sa conca, e cussa frùngia brunda reberde de pilos li faleit in cara finas a bi la cuare. Issa, duos pòddighes suta su baeddu, l’artzieit sa cara custringhende·lu a si l’abbaidare in ogros. Pro un’iscuta abarreit belle ipnotizada osservende s’efetu istranu de sos pintirinos in sa pedde abrunzada sua; pro un’iscuta li pariat possìbile a bi nche los bogare dae cara petzi sulende·bi.

«Ite b’at?» nargeit, sos ogros suos asulos dae sa filigrana indeorada de sos pilos.

«Ite b’at? Tue mi lu deves nàrrere ite b’at!».

Michele penseit a comente bi lu podiat contare su chi aiat intesu a su babbu, guàrdia forestale a cabu de s’unidade chi si fiat ocupada de agiudare sa Politzia in sas indàgines pro Alba. Dae sa telefonada cun su Cumandu provintziale aiat intuidu chi cheriant reduire de meda s’intensidade de sas chircas e fintzas su nùmeru de agentes prepostos. E custa cosa l’aiat postu sas tzuddas. Su chiu de sa cramada fiat chi nemos, oramai, teniat isperas pro s’amiga issoro. Fintzas su babbu. E custa “traitoria” nche l’aiat incravadu a sa rughe.

«Tando, ite b’at?»

«Nudda».

«Fortza, cuidadu!» Marta abbatigheit su tastu play e dae s’istèreu broteint sas notas de Can’t Find My Way Home de sos Blind Faith, in sa versione acùstica chi l’agradaiat a machine.

Cussu ritu fiat comintzadu duos meses e mesu in antis. Alba fiat maca pro sas cantzones betzas de sos annos ’60 e ’70. Su bisu suo fiat de pistare sa bateria in unu grupu rock, e a comintzu sos amigos l’aiant postu cantzone pro cussu disìgiu iscadreddadu. Nessi finas a cando non s’abbigeint chi lu cheriat a beru e chi, de cada manera, bi podiat resèssere, determinada comente fiat.

S’istèreu fiat su suo, e Alba costumaiat a si lu pigare in fatu in sos seros de istiu, cando si corcaiant in sos campos de erba fissende sas nues currende in sas àereas pro oras intreas, lassende chi sos Stones, sos Creedence Clearwater Revival o Hendrix animarent cussas iscutas. A duas chidas dae s’iscumparta, Michele aiat naradu a Marta chi, in cale si siat logu s’agataret, sa mùsica li deviat macare. In ambos b’aiat galu isperas, mancari semper prus lenas, chi Alba s’esseret pèrdida in sos padentes.

Gasi disinneint cada sero de li sonare cussa mùsica chi pro issa fiat “domo”. Pro chi issa torraret in passos suos. Pro chi issa torraret in pare cun issos, cun sos amigos.

«Pro Alba» murmuteit Marta.

«Pro Alba» repiteit Michele.

Cando sas ùrtimas notas de sa cantzone fiant isvanessende, sas àeras si fiant ghetende a sas tonalidades tardas. Sos duos si setzeint sas bitzicretas. Michele assenteit s’istèreo pro chi non rueret e, cando chi fiant rugrende su buscu conca a domo, artzieit su volume lassende in fatu s’eco de sa boghe de Jagger cantende Beast Of Burden che chi istaret cramende sa pitzoca iscumparta.

Post popolari in questo blog

Novas dae sa Regione: su Torpinu limba ufitziale de Sardigna!!!

Glocale e digitale, una tzitadinàntzia linguìstica noa. Ses cursos gratùitos de sardu